اشتیاق یا اولویت

احتمالا شما هم مثل من ایده یا ایده هایی در ذهن دارید که ناب و یکتا و تک اند. دائما به آنها فکر می کنید و هیجان زیادی دارید. ممکن است کلیه کارها و امورات فعلی را بیخیال و تمام وقت و هَمُّ و غَمِّ خود را صرف ایده مبارک کنید.
بدانید و آگاه باشید و شک نکنید که راه اشتباهی در پیش گرفته اید.
چراا؟؟ پس این همه که در مورد ایده پردازی و فکرِ بدیع و نو در مورد کسب و کار مطالب علمی و غیر علمی گفته اند چه؟
حرفم این نیست که ایده و ایده پردازی را نادیده بگیریم. حرفم این است که چیزی که در لحظه الان برای ما هیجان انگیز و احتمال موفقیتش بالاست احتمالا فردا صبح که از خواب بیدار می شویم دیگر آنقدر خوشایند نیست و یک خواسته دست دوم و حاشیه ای خواهد بود.
در واقع می توان گفت اشتیاق نمی تواند شاخص مناسبی برای تصمیم گیری (نهایی) باشد‌.
می توان ایده های عالی و جذاب فراوانی داشت و آنها را مدتی نگه داریم سپس چند وقت روی آنها کار کنیم و اولویت های آنها را دور از هر گونه هیجان مشخص کرد و سپس در مورد اجرا یا عدم اجرای آن تصمیم گیری کرد.
بابت ایده ها تا می توانید هیجان زده شوید ولی شتاب زده عمل نکنید.

4 نظر / نظر خود را در زیر وارد کنید

  1. محمد جواد عزیز
    خوشحالم که اسمت رو از شهرزاد شنیدم و مدتیه که دارم به صورت چراغ‌خاموش اینجا نفس می‌کشم و اولین باره که دارم چراغ‌هارو روشن می‌کنم.
    منم باهات موافقم که نباید بیش از حد رؤیاپردازی کنیم و بهتره دست به عمل بزنیم ولی به نظرم هر ازچندی اشتیاق انجام‌ یه کار جدید، موتور انگیزه مارو روشن نگه می‌داره.
    البته به قول خودت باید مراقب باشیم شتاب‌زده عمل نکنیم.

    1. اقا منم دیشب تا صبح چراغ خاموش کلی وبلاگت رو خوندم. اینجاست که باید بگم: نات اُنلی امان از دل سینا بات آلسو امان از دل جواد😉
      شایدم دل به دل راه داشته😉
      اصلا ز دست دیده و وب هر دو فریاد.
      سینا خیلی طولانی مینویسی. روحیه آدم و داغون میکنی. آقا من ژن طولانی نوشتن ندارم. اصلا من بخوام هم نمیتونم بیشتر از دویس سیصد کلمه بنویسم. اگه چراش رو گفتی جایزه داری😂😂

      1. چقدر خندیدم از دستت. خدا خفت نکنه.
        واقعاً امان از این دل‌سوختن‌ها…
        من ایمان آوردم که دل به دل راه داشته. ممنونم که این حس خوب رو بهم منتقل کردی.
        کلا فکر کنم کمی مشکل دارم که بفهمم طرف داره از من تعریف می‌کنه یا داره زیرپوستی انتقاد می‌کنه؟ توی پست #بامتمم هم نوشتم که با علی کریمی دچار همین مشکل شدم.

  2. سلام به بهترین «محمدجوادبانشی»دنیا !

    به نظر من که تمام چیزی که برای موفقیت لازم داریم شوروشوق بی‌بدیله
    وقتی شوروشوق داشته باشی بعدش انگیزه میاد
    بعدش پشتکار میاد
    بعدش دلت نمیاد ایده‌ت رو ولش کنی اونوقت سرسختی هم میاد
    بعدترش موفقیت و رضایت میاد

    البته قبول دارم که بعد از یه مدت اون آتش فروزان اشتیاق اولیه کمی فروکش می‌کنه ولی خب در طول نوزده سال و هفت ماه عمری که از پروردگار گرفتم فهمیدم که اگه یه کاری رو از ته دل دوست بداری اونوقته که امکان نداره براش شوق نداشته باشی حتی اگه کلی از روش بگذره .

    یه کلکی هم که این وسط میشه به خودمون بزنیم اینه که به کله‌خر ترین حالت ممکن بعد از اینکه یک ایده‌ی خوب به ذهنمون رسید زود عملیش کنیم تا بعدش یه معذوریت اخلاقی واسمون بوجود بیاد و نتونیم بیخیالش بشیم !

    یه چیز دیگه هم هست که اگه نخوایم کله خر باشیم به دردمون میخوره و اونم اینه که ایده رو یه جایی بنویسیم تا از یادمون نره و بعد تکمیل و تصحیحش کنیم و بعد عملیش کنیم .

    البته من راه حل کله‌خرانه رو ترجیح میدم :))

    پی نوشت :
    چقدر خوشحالم که وبلاگتون رو پیدا کردم
    یه حال خوبی بهم میده نوشته هاتون ❤🍃

پاسخ دهید