آرامش بی آرامش


امین آرامش میدانی این روزها آرامش برایمان نذاشته ای. و البته شبها. تنها هم نیستی. هم قبیله ای هایت هم با تو همنوا شده اند. ولی بدان و آگاه باش که سهم تو بیشینه است و دغدغه های ما «لگاریتمیِ صعودی» است.

حتما توجیهت این است که “مرد را دردی اگر باشد خوش است”

ولی امین جان خودت می دانی “دل پر درده” و اینکه “مرد داریم تا مرد” .

ای جان و جیگر!

پس با ما به از این باش که تا حالا بوده ای.


پی نوشت ۱: امین از اون دوستایی هست که من به دوستیمون افتخار می کنم.

پی نوشت ۲: از نظر من امین یه آدم عملی هست😉.

 

 

3 نظر / نظر خود را در زیر وارد کنید

  1. سلام؛ چه بانمک می نویسید:) یاد نوشته های صدرا می افتم.
    واقعا در نوشته های آقای آرامش یک امید و اقتدار باصلابتی هست. حس حرکت و تاثیرگذاری درونم ایجاد میشه. براشون که پیام میذارم تا یه مدت پر از انگیزه و اهداف بزرگم. منتور و راهنمای خوبم هستند…

پاسخ دهید